Ugni Blanc
Zeer neutraal geurend, vaak gebruikt als
distillaat en in blends met aromatischere soorten in Zuid-Frankrijk. Eén van de
meest aangeplante druiven van Frankrijk.
Ukiah Valley VA
California, Mendocino County. Een iets warmer
deel van de vallei.
Ull de Llebre (Spanje) zie
Tempranillo
Umani
Ronchi
Cupramontana, Marche, Italië. In de
jaren 50 gesticht door Gino Umani Ronchi. In de jaren 70 overgenomen door zijn
partner Eng. Bianchi die het management toevertrouwde aan zijn schoonzoon
Massimo Bernetti, die vandaag nog steeds het bedrijf leidt, sinds begin jaren
90 geholpen door zoon Michele. 110ha in de Verdicchio, 60ha in de Rosso Conero
en 30ha in de Abruzzi, elk met eigen kelders. Modern uitgerust en mooie
gebouwen. Mooi gamma met uitstekende verdicchio's en rosso conero's, maar ook
geëxperimenteer met de internationale druivenrassen. Midden jaren 80 één van de
eersten om nieuwe eik te introduceren. Voor verdicchio is de Casal dei Cavalieri is de basiswijn
en Casal di Serra de betere (3 maanden oudering op zijn droesem en beschermd
tegen oxydatie door het inpakken van de druiven in ijs vanop het moment dat ze
arriveren). De toppers zijn de Vechie Vigne (4ha met 30 jaar oude stokken) en
de Plenio, een riserva waarvan een derde fermenteert in nieuwe vaten van 500l.
In Rosso Conero heet de basiswijn Serrano, met de San Lorenzo en de Cumaro
telkens iets beter. Hun topcuvée is de Pelago, een March IGT met cabernet
sauvignon, sangiovese en merlot. 75% van de productie gaat naar de export. In
Nederland verdeeld door Cristofoli Zoetermeer. www.umanironchi.it
Villa Bianchi, Verdicchio dei Castelli di Jesi Classico, 2006: 26 mei ’09, Luxembourg, 4,5
euro. Inox. 28 mei ’09: Wit fruit, niet erg expressief; erg vlak, weinig
expressie, frisse pompelmoes afdronk maar erg kort; cheap en om snel te
vergeten (©)
Casal dei cavallieri, Verdicchio dei Castelli di Jesi Classico, 2008: Super GB Wetteren, 8,99 euro
– 30% is 6,29 euro, 26 oktober ’09. 30 december ’09: na walsen vooral nootjes;
in de mond frisse citrustoetsen, mooie zuren, een beetje tinteling (niet
zichtbaar in het glas); een hele aardige basiswijn voor bij de apero of een
eenvoudig gerecht ©(©)
Serrano, Rosso Conero, 2006: Degustatie CSP, 7 november 07, 6,04 euro. 2e
wijn. 85% montepulciano, 15% sangiovese. Oude Mon Chérie'kes die je bij oma
kreeg; in de mond expressieve kers, fris en een stevige frizzante toets à la
Lambrusco…Spa kers…moet leuk zijn op een terras in de zomer, gekoeld (♥)
Cúmaro, Rosso Conero Riserva, Umani Ronchi, 2004: 14,02 euro, Auchan, 29 april
08. 100% Montepulciano druiven uit de San Lorenzo wijngaard met veel zon en de
afkoelende invloed van de zee. Een jaar eik, 7 maanden fles. De makers zeggen
dat je de nabijheid van de zee kan proeven. Voor de eerste maal gemaakt in
1985. Twee bekers in de GR. Regional Trophy Decanter 2007: Italy Red over 10£.
28 februari ’09: warm rood fruit, kruiden, wat laurier; in de mond zachte,
fluwelen attaque, daarna plooit de wijn zich open rond kruiden en rijp rood
fruit; een wat prikkelende finish met zachte tannines; ©© een dag later (en
gefilterd): chocolade en rokerigheid; wat kort eerst, maar wint dan aan volume
en eindigt rijk en diep; een mooie diepe afdronk met vlezige en rokerige
toetsen ©©(©)
Josef
Umathum
Frauenkirche,
Neusiedlersee, Oostenrijk. 30ha, maar het domein koopt ook druiven aan van
ongeveer 10ha andere boeren (wel volgens hun lastenboek). °1958 door Elisabeth
en Johann Umathum. Sinds 1971 bottelt de familie zelf. Josef Umathum (°1960) is
sinds 1985 de baas en besloot in 1987 zich op de wijnbouw te concentreren. In
2000 nam hij 6ha wijngaard over van het voormalige Graf Harrach. 90% rood.
Gelber traminer, pinot gris, zweigelt, st laurent en blaufränkisch. Kleine
hoeveelheden cabernet sauvignon en andere rassen. Kiezel, leem, kalk, leisteen.
Ried Hallebühl, Vom Stein, Haideboden en Kirschgarten zijn de belangrijkste
terroirs. De Kirschgarten in Jois is de enige in terrassen aangelegde wijngaard
van Burgenland, voor de eerste keer vermeld in 1214. Met de hand geoogst.
Opbtrengstbeperking en late oogst, op het juiste tijdstip. Klassiek holzfass
van oostenrijkse eik, alleen de topwijnen krijgen barrique. Een klein deel van
de produktie wordt geveild ter ondersteuning van lokale jongeren die met eten
bezig zijn. Sinds 2007 biodynamisch (Demeter). Groot verdediger van de lokale
druivenrassen die volgens hem in hun geheugen het klimatologisch verleden met
zich meedragen. 25% export. www.umathum.at In Nederland verdeeld
door Imperial Wijnkoperij in Den Dolder.
Weingut
Untermoserhof
Bolzano. Georg
Ramoser. Zeer klein domein van 4,5ha op de stadsgrens van Bozen. Vernatsch,
lagrein, cabernet, merlot, chardonnay. Al 100 jaar in dezelfde familie. Klein
maar vooruitstrevend. Ondermeer een St-Magdalener die zou uitsteken boven veel
van zijn concurrenten. Zijn perceeltje in Eppan-Berg heeft een dichte leembodem
en is aangeplant met merlot en chardonnay. Volgens de Gambero Rosso één van de
betere merlot's van Zuid-Tirol. Ook zijn Lagrein Riserva schijnt OK te zijn. In
België verdeeld door De Koning Drinkt.
Unterortl
Unterortl, Alto
Adige. °1992 door de bergbeklimmer Reinhold Messner die Martin Aurich inhuurde
om het domein uit te baten. Martin Aurich is een Duitser die in de jaren 80
oenologie studeerde. 4ha op de Juval berg met riesling, pinot bianco en pinot
nero (plus wat zweigelt, garanoir, gamaret en müller thurgau). Jaarproductie
van gemiddeld 30.000 flessen per jaar. Goed terroir dankzij de waterdoorlatende
ondergrond met gneiss die het te danken heeft aan een nabije gletsjer. Op het
zuid-zuidoosten gericht, op een steile helling (250m hoogteverschil), en dus
veel zon en koude nachten en constant circulerende lucht die de druiven droog
houdt. 8000 stokken/ha. Vinifieert zo natuurlijk mogelijk. Ook een gamma
grappa’s en distillaten met eigen boomgaardfruit. Eén van de beste rieslings
van Italië. www.unterortl.it
Clos
Uroulat
Monein,
Jurançon. Charles Hours, °1955 met een diploma oenologie op zak, kocht dit
domein in 1983 (toen 3,5ha groot). Nu 7,5ha. Sinds 1999 koopt hij ook druiven
elders en vinifieert nu het equivalent van 14ha. 60% petit manseng, 35% gros
manseng en 5% petit courbu. Culture raisonnée. Met de hand geoogst. Werkte
stelselmatig aan de vernieuwing van zijn installaties en vandaag goed
uitgerust. Twee wijnen, de zoete Clos Uroulat, 100% petit manseng, en de droge
cuvée Marie, een blend van gros en petit manseng die 10 maanden op barriques
rijpte. Sinds 2006 zij aan zij met dochter Marie (°1983). www.uroulat.com
Cuvée Marie, Charles Hours, 2005:
18 december ’09, Li Cwernu. Goudgeel gekleurd; in de neus oxydatief qua stijl,
met amandelen, vet en oud; in de mond heel rijp geel fruit, met een fijn
mespuntje zuren en lekker droog ©©(©)
Clos Uroulat, Jurançon, 2004:
31december 09, meegebracht door Johan. Héle mooi, erg vineuze neus, aroma van druiven
en okkernoot; heel intens, diep, super-complex en mooi lang; één van de
lekkerste zoete witte wijnen die ik ooit dronk; perfect in evenwicht en heel
interessant veellagig; ©©©(©)
USA
276.000 ha.
Alhoewel er een inlandse druivenras bestaat is de geschiedenis van de wijn hier
pas begonnen met de immigranten die de Europese druif, de vitis vinifera,
meebrachten om er hun nationale wijnen mee te maken. De phylloxera, de Grote
Depressie, de Drooglegging en WOII vernietigden de Amerikaanse wijnindustrie
van voor 1945, maar tussen 1960 en 1980 ontwikkelde ze zich terug tot een
wijnindustrie die qua volume en kwaliteit meekan met de andere Nieuwe Wereld
wijnlanden.
Ongehinderd door
reglementering kozen de Amerikaanse wijnpioniers, bijna altijd onafhankelijke
familiebedrijfjes, net als in andere landen van de Nieuwe Wereld, voor wijnen
die gemaakt zijn met één soort druif, met de cabernet sauvignon en de
chardonnay als meest populaire, maar ze voegden er een traditie aan toe: de
zinfandel. Omdat er geen regelementering was experimenteerden ze naar hartelust
met nieuwe technieken. Sinds de jaren 80 exporteren ze ook wijn maar ook
vandaag is de USA nog steeds een wijnbouwgebied in ontwikkeling met voorlopig
maar vier staten die echt actief zijn op dit vlak. Het potentieel van dit
reusachtige land is echter onbeperkt, maar het ontbreekt aan een sterke
binnenlandse vraag. De consumptie van alcohol per capita is in de VS één van de
laagste van de wereld. Per inwoner drinkt een Amerikaan ongeveer 8 liter per
jaar, tegenover 67 liter voor een Fransman. Toch is het al vandaag de vierde
grootste wijnproducent van de wereld.
Een Amerikaans
wijnetiket is tamelijk simpel. De vermelding van een bepaalde druif op het
etiket wil zeggen dat deze voor minstens 75% (90% in Oregon) werd gebruikt voor
deze wijn. Benamingen als blush, chianti, bourgogne, chablis, port etc worden
gebruikt als aanduiding van een wijnstijl, tot grote verontwaardiging overigens
van de originelen. De afkomst van de druiven wordt aangeduid door de vermelding
van de staat waar minimum 75% van de druiven vandan komt (voor Oregon 100%). De
vermelding American duidt op het feit dat de druiven uit twee verschillende
States komen. Naast de vermelding van de State kan er ook een AVA op het etiket
staan. Deze American Vinicultural Areas kan men vergelijken met een Appellation
Controlée en kunnen de grenzen van een staat overschrijden. Ze verwijzen naar
een duidelijk afgebakend gebied dat gemeenschappelijke klimatologische en
geologische kenmerken heeft. 85% van de gebruikte druiven moeten dan uit deze
VA akomstig zijn (ook hier weer 100% voor Oregon). De vrijheid is groter dan
bij een AOC omdat de wijnbouwer zelf kan bepalen wat hij aanplant, of hij
irrigeert, wanneer hij oogst, wat de beste productie is per ha… Er waren er
tegen 2006 niet minjder dan 169 erkend. De meest individuele wijnen zijn die
uit kleine wijngaarden en hier moet 95% van de druiven afkomstig zijn uit deze
specifieke wijngaard. Het wijnjaar moet niet worden vermeld, maar als dat wel
het geval is dan moeten 95% van de druiven uit dit jaar afkomstig zijn.
Er zijn zes
belangrijke hoofdregio’s: Californië, the Northwest (Oregon en Washington),
Northeast (New York), South, Midwest en Canada.
Een aantal
klassieke druiven als Cabernet Sauvignon, Chardonnay, Sauvignon Blanc, Zinfandel,
Merlot en andere zijn Europees van afkomst. Ze leveren voor ons de beste wijnen
op en ze worden zowat overal gebruikt. Het verschil kan echter van regio tot
regio erg groot zijn. Naast de klassieke Europese druiven zien we in de USA ook
een hele waslijst hybriden, kruisingen tussen Europese en inheemse soorten en
nog enkele pure oorspronkelijke vitis labrusca varieteiten. Hier volgt een
opsomming:
Aurora: Wit.
Frans-Amerikaanse hybride. Oninteressant.
Baco Noir: Rood.
Franse hybride. Aanvaardbaar.
Catawba: Rood.
Inheems. Mousserende en blush wijn.
Cayuga Wit: wit.
Frans-Amerikaanse hybride. Redelijk, sterk en droog.
Chambourcin:
rood. Franse hybride. Rijk en smaakvol.
Chancellor:
rood. Franse hybride. Fruitig maar simpel.
Chelois: rood.
Franse hybride. Blush wijnen of voor mengelingen
Concord: rood.
Inheems. Saai en typisch.
De Chaunac:
rood. Frans-Amerikaanse hybride. Fruitig.
Delaware:
inheems. Droog
Dutchess: wit.
Inheems. Droog. Basiskwaliteit.
Elvira: wit.
Inheems.
Isabella: rood.
Inheems. Foxy (typische smaak voor inheemse druiven). Verdwijnt.
Léon Millot:
rood. Franse hybride. Eerlijk, met verouderingspotentieel
Maréchal Foch:
rood. Franse hybride. Populair.
Melody: wit.
Fruitig en een beetje zoet. Kruising met Pinot Blanc.
Niagara: familie
van de Concord. Amerikaanse hybride. Zoete witte wijnen.
Norton of
Cynthiana: rood. Inheems. Zeer foxy en zwaar.
Ravat of
Vignoles: wit, zoet. Frans-Amerikaanse hybride. Afgeleid van Chardonnay.
Seyval Blanc:
wit. Frans-Amerikaanse hybride. Familie van Chardonnay.
Vidal Blanc:
wit. Hybride op basis van ugni blanc. Veel gebruikt voor Eiswein.
Villard: rood en
wit. Frans-Amerikaanse hybride. Mat.
Utiel-Requena
DO
Valencia. 39300
ha. Wit, rosé en rood. Gebruikte druiven: wit met macabeo, merseguera en planta
nova, rood en rosé met bobal, tempranillo, garnacha, cabernet sauvignon. In dit
enorme wijngebied is de druif praktisch de enige bron van inkomsten voor de
lokale boeren, maar vier vijfde van alle produktie vertrekt in tankauto’s naar
Valencia voor verdere verwerking. Een aantal boeren en coöperatieven
experimenteert er momenteel volop, maar het is af te wachten (en te proeven)
wat er vandaan gaat komen. De meeste wijngaarden liggen op 700m hoogte, op een
vrij kalkrijke ondergrond. Het is er iets koeler dan in Valencia. Witte wijn
word hier nauwelijks gemaakt, maar een wijn die zeker de moeite is is de lokale
rosado van de bobal druif. Ze zijn zeer fruitig en absoluut de moeite, maar
moeilijk te vinden buiten Spanje. De rode wijn van de bobal druif is minder
geslaagd, maar het is net dit gebrek aan een lokale variant die op het moment
aanleiding geeft tot groot geëxperimenteer met druiven als tempranillo,
garnacha, cabernet sauvignon. Deze wijnen zijn te proeven alvorens je koopt
tenzij u uw wijnhandelaar blind vertrouwt. Voorlopig lijken vooral de
mengwijnen van bobal met cabernet sauvignon of tempranillo de moeite.
Uva di
Troia
In de Puglia wordt met deze vaak onderschatte
druif als hoofddruif een lang houdbare, geurige wijn met een bitterdroge
afdronk gemaakt. Ook geschikt voor rijping op eik en een lang kelderleven. Zijn
intense kleur maakt het ook een populaire wijn in blends.