IGT
(Indicazione Geografica Tipica)
Oorpronkelijk
gecreëerd om er de SuperToscanen in onder te brengen en dus veel losser qua
regels dan de DOC. Slaat op een grotere regio dan een provincie en bepaalt
vooral dat de gebruikte druiven uit die grote regio moeten komen en van een
bepaald type moeten zijn. Omdat er erg weinig controle is is er veel misbruik.
De kwaliteit kan dus varieren van gewéldig tot onnozel en alleen de naam van de
maker is de garantie. Heeft zeker als verdienste gehad dat het de ingeslapen
Italiaanse wereld terug wakker heeft geschud, maar het bestaansrecht wordt nu
wat in vraag getrokken.
Vin de Pays
de l'Île de Beauté
Corse. Wit en Rood.
Wijngaarden langs de oostkust van Corsica. Vaak frisse landwijn, soms iets
boven de middelmaat.
Illes
Baleares, Vi de la Tierra
Balearen, Spanje.
De wijnen uit Mallorca die niet onder de DO's Binissalem en Pla I Levant
terecht kunnen worden ondergebracht onder deze benaming. De meest zijn echte
toeristen-wijntjes. 1400 ha, vooral op Mallorca. In rood werd vooral manto
negro, callet, tempranillo, monastrell en cabernet sauvignon aangeplant, in wit
moll, macabeo, parellada, moscatel en chardonnay.
Controguerra,
Abruzzo. °1890 en al 120 jaar in de familie. Diego Illuminati en kinderen
Lorenzo, Stefano en Anna. Claudio Cappellacci en Giorgio Marone zijn de
eonologen. 100ha binnen de DOC Controguerra en de DOCG Colline Teramane.
Trebbiano en Montepulciano, maar ook riesling, passerina, chardonnay,
garganega, malvasia, sauvignon, cabernet sauvignon, sangiovese, . Goed
uitgerust. Maken gebruik van Sloveense eik.
Naaste een eigen schuimwijn een uitgebreid gamma in wit en rood. Het
grootste familiedomein van Abruzzo en tegelijk één van de betere. www.illuminativini.com
Château L’Inclassable
Prignac-en-Médoc.
Dit is het oude Chateau Lafon dat in 2001 van naam moest veranderen na een
verloren rechtszaak. Rémy Fauchey sinds 1985 en al sinds 1900 in de familie.
Erg regelmatig en zeker de laatste jaren op niveau. 16ha. 55% cabernet
sauvignon, 25% merlot, 12% petit verdot, 8% cabernet franc. 40jaar oude
stokken, 5000 à 6000 per ha. 55000 flessen per jaar. Groenbemesting. Lutte raisonnée.
12 maanden vatrijping met 33% nieuwe eik. De tweede wijn, gemaakt van 20jaar
oude stokken heet Chateau Fontaine de l’Aubier. Hij krijgt 12 maanden op
eerstejaarse eik. www.linclassable.com
Incrocio
Manzoni
Professor Manzoni gaf
les aan de hogeschool van Conegliano en ontwikkelde daar in de jaren 20 en 30
van vorige eeuw een hele reeks kruisingen, die (heel verwarrend) worden
aangeduid als Incrocio Manzoni wat gewoon kruising door Manzoni wil zegge,
gevolgd door een cijferreeks.
Incrocio
Manzoni 2.15
Kruising tussen de
prosecco en de cabernet sauvignon. Ook bekend als manzoni nero of rosso.
Gebruikt in blends in de Colli Euganei, Colle di Conegliano, Montello, Piave en
Colli Asolani.
Incrocio
Manzoni 6.0.13
Kruising tussen pinot
bianco en riesling renano. In het begin vooral in Friuli, Veneto en Trentino,
maar nu meer en meer verspreid. Gekweekt door professor Luigi Manzoni in de
jaren dertig.
Incrocio
Manzoni 13.0.25
Kruising tussen
raboso en muscat. Zeer fruitig, veel suikers maar ook veel zuren.
Pinhão,
Douro. Fam Roseira sinds eind 19de eeuw. João Roseira is eigenaar en
oenoloog en wordt geholpen door wijnmaker Luis Suares Duarte. Al in 1979 eigen
op het domein gebottelde porto en dus in 1986 één van de eerste om te
profiteren van de nieuwe wetgeving die het monopolie van de grote huizen
afschafte. Voornamelijk porto, de stille Bago de Touriga wijnen worden niet op
het domein gemaakt. 46 ha en alleen de eigen wijngaarden worden gebruikt.
Gebruikt uitsluitend lagares, de grote betonnen kuipen waarin de druiven nog
met de voeten worden geplet (ook voor de basisport) om meer contact met de
schil te krijgen wat volgens João meer elegantie brengt. Daarenboven voegt hij
ook minder aguardiente toe dan gewoonlijk om een melo-seco (medium-dry) stijl
te krijgen. Elegante en evenwichtige porto’s.
www.quintadoinfantado.pt
Infinitus
Argentinië. 80-jaar
oud bedrijf. In 1996 overgenomen door Dom Vistalba. 50ha, met een gemiddelde
opbrengst van 50 hl/ha. 5ha Cabernet sauvignon, 20 merlot, 10 malbec, 5 syrah,
5 chardonnay, 5 semillon.
Inzolia
Siciliaanse druif
waarvan toch wel zo’n 12000 ha aangeplant werden.
Typisch is de geur van noten, vaak ook tropisch fruit. Meestal frisse
zomerwijntjes in een blend met cattaratto, trebbiano en chardonnay.
Irancy AOC
Bourgogne. De 120ha
in Irancy brengen heldere, pure pinot noirs voort, soms met toevoeging van
césar en tressot en soms de moeite. De toevoeging van césar (maximaal 10%) kan
belangrijk zijn, alhoewel deze zowel voor karakter en verouderingspotentieel
kan zorgen als voor een smaakverflauwing. Bij hoge opbrengsten is het niet zo’n
geweldige druif en maakt ze de wijn flauw, met wat opbrengstbeperking brengt ze
veel tannines aan en ook een erg speciaal karakter. Irancy is gewoonlijk erg
fruitig. Sinds 1977 heeft het dorp zijn eigen AOC.
Irouléguy AOC
Sud-Ouest. 200ha.
Rood en rosé met tannat (max 50%), cabernet franc (axeria) en cabernet
sauvignon, wit met gros manseng en petit courbu. Bijna de volledige produktie
van deze oeroude wijnstreek in Frans Baskenland word verwerkt door de lokale
coöperatieve. De wijngaarden liggen op terrassen met vooral rode zandsteen,
daarnaast wat klei en schilfersteen en hier en daar wat kalk, soms op hellingen
met een hellingsgraad tot 80%. De winters zijn er vrij zacht met veel neerslag,
de lente regenachtig, de zomer heet en droog met soms hevige onweders. De
herfst is droog en zacht dankzij een zuidenwind die de regen tegenhoudt en de
druiven droogt wanneer het toch regent. 50% van de rode aanplant is tannat
(bordelesa), 30% cabernet franc (axeria) en 20% cabernet sauvignon. In wit is
96% van de aanplant gros manseng, de rest is petit courbu en petit manseng.
Door de moeilijke bereikbaarheid van de terrassen is de opbrengst vrij laag. De
AOC dateert van 1970, maar tot in 1984 maakte alleen de lokale coöperatieve er
wijn. Rode Irouléguy bestaat in drie soorten: de gewone (stevig en kruidig,
bramen), de cuvées (meer body en hout, enkele jaren flesrijping nodig) en de
domeinen (zeer goed, kruiden en zwarte vruchten, stevige afdronk). De gewone
kan goed gekoeld en jong uitstekend combineren met gegrilde vis met een
garnituur van gegrilde paprika’s. Het sterk geaccidenteerde terrein met sterk
uiteenlopende bodemsamenstelling levert een grote verscheidenheid aan smaken
op. Er is ook frisse en droge rosé, fris, fruitig en delikaat dankzij de
cabernet. De witte is zeldzaam en gemaakt van manseng (xuri ixiriota) en petit
courbu (xuri cerrabia). Hij is van grote klasse en geurt naar witte bloemen,
witte perziken, citrus, boter, amandelen. Fris drinken (9-10°C). De bekendste
domeinen zijn Arretxea, Etxegaraya en Illaria. De Vignerons du Pays Basque is
de lokale coöperatieve, ook een vaste waarde.
Irsai Olivér
Hongarije. Kruising
tussen Pozsony en Pearl of Csaba waarmee snel verouderende maar erg aromatische
wijnen à la muscat worden gemaakt; pluk begin september.
Ischia DOC
Op het kleine
eiland Ischia bevinden zich twee van de oudste druivenrassen van Italië, de
forastera en de biancolella. De druivelaars bevinden zich op terrassen en
hangen bijna in zee. De wortelstokken moeten diep graven in de vulkanische,
tufsteen bevattende bodem. De wijnen zijn mineralig en gekarakteriseerd door
een bittere toets die aan amandelen doet denken.
Isola e Olena
Barberino Val D’Elsa, Chianti. Paolo de
Marchi. 50ha. Eén van de voortrekkers van de Toscaanse kwaliteit maar minder
mediageil dan andere. Hecht zeer veel belang aan terroir en aan het werk in de
wijngaard. Voor hem is het wijnmaken alleen maar de donkere kamer waar men
ontwikkelt wat er al in zat. Stevige en tanninerijke cabernet sauvignon
Collezioni di Marchi. Zeer goede sangiovese, de Cepparello, soms nogal streng
wanneer jong maar altijd met veel respect voor de wijn en nooit me teveel hout.
Naar het schijnt niet de beste chianti classico (85% sangiovese, 10% canaiolo
en 5% syrah), veel van zijn beste druiven gaan in de Cepparello, een 100%
sangiovese. Keert zich af van de zware supertoscanen voor de Amerikaanse markt
en vindt het Nutella wijnen: alle kindjes van de hele wereld vinden het
lekker... www.isoleolena.it
Isonzo del
Friuli DOC
Friuli-Venezia
Giulia. 1300 ha. Wit, rood. Gebruikte druiven: zie collio. De wijngaarden in
het dal van de Isonzo zijn al sinds 1974 erkend als DOC. Ze worden afgekoeld
door een bergwind en de beste liggen op een onderlaag van kiezelstenen. Vooral
de witte wijn is zeer goed en hij lijkt veel op die uit Collio. De Bianco wordt
gemaakt van tocai friulano, malvasia istriana, pinot bianco en chardonnay, maar
er is ook prachtige sauvignon blanc, chardonnay of pinot grigio. Er is ook erg
goede spumante. De rosso wordt gemaakt van de klassieke franse soorten, maar
veel interessanter zijn de fruitige en zeer aromatische franconia en de volle
refosco del peduncolo rosso.
Château
d’Issan
Cantenac,
AOC margaux. 3ème Cru Classé. Emmanuel Cruse. Het domein is 120ha groot, met
53ha wijngaard, maar slechts 30 ha daarvan zijn voor Chateau d’Issan. 70%
cabernet sauvignon, 30% merlot. 100.000 flessen per jaar. Erg mooi domein met
een mooi terroir met veel kiezel. 8500 stokken per ha, gemiddeld 35 jaar oud.
Met de hand geoogst en driemaal getrieerd. 50% nieuwe eik, 16 tot 18 maanden
vatrijping. Toen de familie Cruse het domein in 1945 kocht was het zwaar
onderkomen en een uitgebreid heraanplantingsprogramma en de vernieuwing van de
kelders was het eerste werk. Eric Pellon is sinds 1995 technisch directeur en
in 2000 werd de vatenkelder nog vernieuwd. Lang middelmatig, een beetje te
licht, maar sinds 2000 olv Emanuel Cruse junior terug erg goed. Een erg mooie,
fijne en complexe margaux. Even goed jong als oud. Blason d’Issan is sinds 1996
de tweede wijn. Hij krijgt 35% nieuwe eik en de gemiddelde leeftijd hier is 18 jaar.
De Moulin d’Issan komt sinds 1988 van een wijngaard die net buiten de aoc
Margaux valt, net als de Château Candale, die in oktober 2007 10ha verloor toen
die werden geherklasseerd van Haut-Médoc naar Margaux. Beide cuvées krijgen
ongeveer 30% nieuwe eik. www.chateau-issan.com
Oorspronkelijk maakten de wijngaarden van
Issan deel uit van het grote historische Ségur domein. In 1527 huwde de
kleindochter in de Salignac familie en werd het een apart domein. In 1760 kocht een lokale raadsman,
Castelnau, het en in 17676 werd het opgesplitst tussen de Castelneu en Candale
families. Het kasteel zelf werd een tijdje het Château de Candale maar de wijn
en de wijngaarden van d’Issan waren ondertussen al bekend genoeg om hun naam te
behouden. Vermeldingen in 1723 en 1787 zijn getuigen van het feit dat hij al
een aardige reputatie had opgebouwd. In 1825 verenigde Justin Duluc het kasteel
terug met zijn wijngaarden. Hij vernieuwde de wijngaard en alhoewel hij het al
in 1850 doorverkocht was dit genoeg om het domein in de classificatie van 1855
als 3ème cru te doen opnemen. In 1866 ging het naar Gustave Roy, de eigenaar
van Brane-Cantenac, die er stevig in verder investeerde en ondermeer de kelders
liet bouwen. In 1914 kocht de eigenaar van Giscours het, maar de crisis en de
twee wereldoorlogen brachten het aan de rand van de afgeond tot het in 1945
door Emmanuel Cruse gekocht werd. Het landgoed omvatte toen nog een magere 2ha
wijngaard.